Biografie
Jeroen de Valk
Ik ben geboren in Rotterdam, 1958. Op mijn eerste verjaardag verhuisde mijn vader vanwege zijn werk naar Amsterdam. Ik besloot hem te volgen. Gedurende enkele jaren studeerde ik Engelse taal en letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam en vervolgens contrabas aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag bij John Clayton, tot diverse omstandigheden (waaronder het ontstaan van een gezin) mij dwongen deze opleiding te beëindigen.
Ik ben sinds 1979 actief in de journalistiek; tot 2000 als jazzmedewerker bij onder meer Het Parool, sindsdien als algemeen cultuurverslaggever bij het Utrechts Nieuwsblad/de Amersfoortse Courant. Tot eind jaren negentig voorzag ik deels in mijn onderhoud als bassist in kleine mainstream-formaties.
In respectievelijk 1989 en 1992 publiceerde ik de eerste biografieën van achtereenvolgens Chet Baker en Ben Webster bij Uitgeverij Van Gennep. Het boek over Chet verscheen tevens in het Duits (Oreos Verlag), het Engels (Berkeley Hills Books) en het Japans (Gendai Tosho). De Webster-biografie werd in 2001 ook door Berkeley Hills Books uitgebracht.
Deze uitgeverij bestaat niet meer, wat impliceert dat de rechten voor Engelse vertalingen van mijn werk weer beschikbaar zijn.
In oktober 2007 verscheen bij Van Gennep een drastisch uitgebreide en geactualiseerde editie van mijn Chet-bio. Het bevat alle relevante informatie die mij sinds het verschijnen van de eerste editie bereikte, alsmede nieuwe interviews met tientallen personen uit het leven van de trompettist.
Ik woon tegenwoordig met mijn gezin in Amersfoort. Ik schrijf gaarne over literatuur en jazz, maar pak voor de krant alle mogelijke onderwerpen aan. In mijn vrije tijd houd ik mij onledig met het eindeloos uitbreiden van mijn collectie Chet Baker-opnamen, het schrijven van poëzie (zonder professionele pretenties), het bewonderen van de oude binnenstad van Amersfoort, het bekijken van Woody Allen-films en het musiceren met behulp van een Westone basgitaar en een Polytone-versterker, beide zo’n 25 jaar oud. Ik heb een hekel aan slimme muziekjes, gebruiksaanwijzingen, vroeg opstaan en op verkeerde bronnen gebaseerde oordelen over Chet Baker en jazz in het algemeen.
Mijn favoriete bassisten zijn Oscar Pettiford
(als solist), Charlie Haden (vanwege zijn ‘soul’), Paul Chambers
(als ‘walker’) en Ray Brown (vanwege zowat alles wat hij deed).
Het portret links werd getekend door Erna Sanders, www.ernasanders.com.
«-- Terug / Back